Interview met Jeffrey de Visscher van Cambuur Leeuwarden

Almelo - De verschillen in de Jupiler League zijn klein en de uitslagen onvoorspelbaar.

Niets is zeker. Dat heeft Cambuur ook afgelopen vrijdag weer eens ondervonden. Had iedereen op voorhand gerekend op drie punten tegen Helmond Sport, de werkelijkheid was anders. Op de valreep hield de ploeg van trainer Alfons Arts een puntje over aan het duel, maar een nederlaag was heel dichtbij. Van onderschatting tegen FC Emmen, de komende tegenstander en rode lantaarndrager van de Jupiler League, mag dan ook geen sprake zijn. Trainer Alfons Arts: ,,Vorig jaar verloren we uit van Fortuna Sittard. Die ploeg stond toen ook onderaan en had nog geen punt gehaald. Het is Jupiler League en het kan alle kanten op. Maar normaal gesproken moeten we tegen FC Emmen drie punten pakken. Daar gaan we ook vanuit.'' Jeffrey de Visscher (30), rechtsbuiten van FC Emmen, is een goede bekende van Cambuur. De Visscher kwam in 2009 over van het Schotse Aberdeen met de bedoeling zich in Nederland weer ‘in the picture' te spelen. Maar echt gelukkig was hij niet. Na een aardige start bij Cambuur moest De Visscher, die in het verleden ook actief was voor De Graafschap, Heracles en FC Twente, op zoek naar een andere club. In de zomer van 2010 vertrok hij naar FC Emmen. ,,Het 1e jaar was chaotisch, sportief en financieel zat het tegen, en ook dit seizoen ziet het er niet florissant uit. Financieel heeft de club de zaken beter op orde, maar de sportieve prestaties laten flink te wensen over. Op dit moment staan we zelfs onderaan in de Jupiler League. Dat doet pijn. Veel pijn. Als je op de eerste plaats staat, word je om de haverklap gebeld en krijg je van alle kanten complimenten. Als je onderaan bungelt, sta je ook in de belangstelling maar word je overstelpt met vragen, krijg je cynische opmerkingen en weet iedereen het beter. Dat is balen.'' Aanstaande vrijdag is FC Emmen de tegenstander van SC Cambuur Leeuwarden en speelt Jeffrey de Visscher weer even in het Cambuurstadion. Leuk? De Visscher glimlacht. ,,Voetballen in Leeuwarden is altijd bijzonder. Zeker voor de spelers in ons elftal met een Cambuurverleden. Denk bijvoorbeeld aan Sander Fischer en Ruud ter Heide. Maar het zal een zware dobber worden. Cambuur is één van de topclubs in de Jupiler League. Gelet op de vorige wedstrijden, waarin we slechts 1 punt wisten te halen, zal het een hele moeilijke avond worden, maar dat wil niet zeggen dat we op voorhand kansloos zijn. In de Jupiler League kan iedereen van iedereen winnen, wij ook van Cambuur.'' ,,Ik weet ook wel dat we onderaan staan, maar we hebben een aantal goede wedstrijden gespeeld. Het zit ons niet mee. We beginnen steeds aardig, maar zodra we een goal tegen krijgen, lijkt het wel of er een knop omgaat en zijn we helemaal de kluts kwijt. Wat we nodig hebben is een overwinning. Hoe? Dat maakt niet uit. Als we een keer drie punten zouden pakken, groeit het zelfvertrouwen en gaan we vanzelf beter spelen. Dat zou lekker zijn.'' Hoe komt het dat het spel nog te wensen overlaat? ,,In de voorbereiding hebben we met veel stagespelers gespeeld. Pas twee dagen voordat de competitie begon, hadden we de selectie compleet. Dat is natuurlijk niet gunstig. Daarnaast hebben we aan kwaliteit ingeleverd, hebben we nu een smalle selectie en tot overmaat van ramp ook nog te maken met blessures. Dat maakt het er niet gemakkelijker op. FC Emmen kan veel beter, individueel en als team. Ook mijn eigen spel is nog niet wat het moet zijn. Het gaat met ‘ups en downs'. Ik doe mijn best, maar als team draaien we nog niet. Dat heeft z'n weerslag op het spel van alle spelers. Ook op dat van mij.'' Ondanks alles ziet Jeffrey de Visscher de toekomst met vertrouwen tegemoet. ,,Ik zie het wel zitten. Kijk, als je een slecht elftal hebt en je weet dat je niet beter kunt, dan heb je daar vrede mee. Maar nu niet. We moeten keihard knokken en er alles aan doen om uit het dal te komen. We kunnen meer. Veel meer dan we tot nu toe hebben laten zien. Hopelijk komt er gauw een ommekeer. Wie weet in Leeuwarden. De wedstrijd dat we drie punten gaan pakken, komt steeds dichterbij.'' Tekst Alfred Lehmann.