Prinsentuin nog steeds een populaire zwemplek

LEEUWARDEN - De prachtige zomerse dagen zorgen voor grote drukte in en rondom de Prinsentuin. Aan de walkanten liggen de schepen vaak rijen dik en ook in het water is het dringen geblazen, mensen zoeken massaal verkoeling in het water van de Prinsentuin.

De hete zomers van de afgelopen jaren en de verbeterde waterkwaliteit zorgden ervoor dat de Prinsentuin herontdekt werd als openluchtzwembad.

Beestenboel in de gracht

De schippers van de Stichting Praamvaren Leeuwarden hebben het er soms moeilijk mee. Niet alleen moeten ze scherp opletten een aanvaring met een van de vele boten in de singel te vermijden, maar het moeten ontwijken van de zwemmers, opblaaseenden en paarse krokodillen vraagt ook heel wat behendigheid van de schippers.

Zwemmen in de Prinsentuin is niet nieuw, al in de negentiende eeuw werd er in de Prinsentuin gezwommen.

Aan de Noordersingel, even voorbij de voormalige finishplek van de Elfstedentocht, bevond zich in de negentiende eeuw de Leeuwarder zwem- en badinrichting. In 1851 geopend op initiatief van J.W. Neuhaus. Een groot complex met zeven binnen(stoom)baden en buiten in de stadsgracht in de open lucht twee zwembassins. Mannen en vrouwen zwommen daar strikt gescheiden. Leeuwarden zou Leeuwarden niet zijn als er geen bijnaam voor de badinrichting bedacht werd. Al gauw noemden de Leeuwarders dit zwembad de Inktpot vanwege het vermeende vervuilde zwemwater. Je ging er wit in en kwam er pikzwart uit. Onterecht! De zwembaden werden door een stevige waterdichte houten palissade afgescheiden van het grachtenwater. Het water bestemd voor de zwembaden werd door twee nortonpompen opgepompt uit de grond. Het water was ijzerhoudend en zorgde voor een bruine kleur op je lichaam. Vooral de elite van Leeuwarden maakte in het begin gebruik van het zwembad. Vanaf 1886 mochten er ook vrouwen op les. Na het zwemmen gingen de mannen graag naar het Oranje Bierhuis voor een hartversterking en een pijpje. Tegenwoordig worden na het zwemmen de meegebrachte bbq’s aangestoken om aan de waterkant te chillen met een koel drankje om verder de zomer te genieten.

Vanaf 1900 leidde het bad een zieltogend bestaan en kreeg het sinds de opening van het openluchtbad 'De Kleine Wielen' in 1904 veel last van concurrentie. In 1912, toen er vaak meer ratten als zwemmers werden geteld, werd het complex afgebroken.