Leven kun je leren, ondanks een handicap

LEEUWARDEN - Michel Hoekstra is op het eerste gezicht een normale man. Je merkt ook niets als je even met hem praat. Toch is Michel in 1969 geboren met een open hoofd. Hij had namelijk twee maanden voor zijn geboorte een zuurstoftekort als gevolg van een longontsteking bij zijn moeder.

Michel heeft hierdoor in zijn leven veel tegenslagen gekend omdat hij bijvoorbeeld niet de dingen mocht of kon doen die zijn leeftijdsgenootjes wel deden zoals zwemmen en voetballen. Zijn ouders moesten ook altijd uitleggen wat er met hem aan de hand was. ,,Wat is er met hem gebeurd?”, was een veel gestelde vraag. Ook had hij vervelende ervaringen met het vinden van werk en een vaste relatie. Hij werd er aanvankelijk somber van, maar gaf er uiteindelijk toch een positieve draai aan.

Michel: ,,Eerst had ik geen haarstukje, en toen ik dat eindelijk wel had, kostte het veel moeite om het elke ochtend goed op te zetten. Ik kon toch moeilijk elke dag met een ander kapsel en andere scheiding verschijnen? Toch begon ik langzaam op te klauteren. Zo ging ik in 1992 op ‘volwassen’ zwemmen. Daar kwam ik in aanraking met lotgenoten die ook om een of andere reden nooit eerder hadden leren zwemmen. Dat was voor mij een hele overwinning. Mijn moeder, die altijd mijn steun en toeverlaat was, overleed helaas in 2003 aan de gevolgen van borstkanker. Dat was voor mij wel een moeilijke tijd. Ik ging echter niet bij de pakken neerzitten en stapte naar een reïntegratie-bedrijf. Ik kreeg werk bij de GGZ als activiteitenbegeleider in opleiding. Ik heb hier veel geleerd. Het waren wel een beetje lotgenoten, de deelnemers daar. Zij waren ook vaak onzeker en hadden positieve aandacht nodig. Die probeerde ik hen dan ook te geven. Zelf ervoer ik veel steun van een docent van de opleiding van Maatschappelijke Vorming. En inmiddels heb ik een relatie met Tia, die mij stimuleert in mijn verdere ontwikkeling.”

Michel zette van alles op papier over zijn ervaringen en bundelde dit in Leven kun je Leren, een boek over zijn leven. Onlangs rolden de eerste exemplaren van de drukpers. 

,,Ik schreef dit boek om een paar redenen. Ten eerste was het een manier om na de dood van mijn moeder alles van me af te schrijven, een soort loutering en om een periode af te sluiten. Verder geef ik zo een inkijk in mijn leven, waardoor mensen mij beter leren kennen en waar ze misschien zichzelf ook in herkennen. Dus eigenlijk om het verhaal erachter te pakken en te zien dat toch veel mogelijk is ondanks een handicap. Ook voor andere mensen kan dat gelden, met of zonder beperking. Als je maar van het positieve uitgaat en daarop verder vertrouwt en bouwt”

Michel heeft een kleine oplage laten drukken, maar werkt er nog wat aan om het nog completer te maken. Het is dus nog niet een definitieve versie, het is een project dat nog verder doorgaat, net als het leven inmiddels ook weer doorgaat. Mensen kunnen via zijn e-mailadres hoekstra164@gmail.com het boek bestellen. Ook is Michel te benaderen door mensen die hem op wat voor manier dan ook kunnen helpen (bijvoorbeeld een locatie of dienstverband) om ondernemer in de zorg te worden. Dan met name voor begeleiding bij dagbesteding. Tenslotte wil Michel nog zijn uitgever bedanken (STIP) en hotel-restaurant ’t Anker die de ruimte en catering voor de presentatie van het boek verzorgden.

Tekst: Jantsje Walstra