Doorloper | 'Ik ben geen motto-mens'

LEEUWARDEN - Andries Bergsma (43) heeft film als zijn grote hobby. Hij is vrijwilliger in de cultuursector en mist ‘Klaar terwijl u wacht’. Dat en meer in de Doorloper van deze week.

Wat ik vroeger altijd wilde worden:
Acteur.

Ik werd uiteindelijk: 
Gemeenteraadslid voor PAL GroenLinks en vrijwilliger in de cultuursector.

Mijn motto:
Ik ben geen motto-mens.

Hoogtepunten in mijn leven zijn er genoeg, maar wat er echt uitspringt:
Dat ik mee mocht doen met het culturele hoofdstad evenement De 8ste dag. Onder leiding van stadskunstenaar Jamila Faber dansend over de Tweebaksmarkt. Dat vond ik zo leuk om te doen, dat zou ik anders nooit gedaan hebben.

Mijn favoriete hobby / vrijetijdsbesteding:
Mijn hobby is film. Ik wil er alles over weten en leren en zoveel als mogelijk kijken. Ik ben altijd nieuwsgierig naar de nieuwste premièrefilms en de bijzondere klassiekers uit alle hoeken van de wereld. Ik ga met grote regelmaat naar de film bij Slieker (waar ik ook vrijwilligerswerk doe) en Pathé. Tevens reis ik graag naar andere steden als daar iets bijzonders draait. Zo was ik vorig jaar mei nog in een Rotterdams filmhuis waar een Poolse Sciencefictionfilm te zien was; je denkt dan wel eens: waar zit ik in hemelsnaam naar te kijken, maar uiteindelijk heb je toch weer iets gezien dat later gebruikt is in een film van Guillermo del Toro (handen met ogen). En dan ga je weer voldaan naar huis.

Hoe vul ik de dagen sinds de maatregelen vanwege het Coronavirus in:
Ik ben veel thuis, probeer voor mijn gemeenteraadswerk via telefoongesprekken goed op de hoogte te blijven van wat er speelt in de gemeente. En als ik iets tegenkom dan zorg ik er voor dat dit bij de juiste personen in de gemeente terechtkomt. Ik ga eigenlijk alleen de deur uit voor boodschappen en zo nu en dan een fiets- of wandeltocht door de Leeuwarder wijken. En daarnaast lees ik veel of kijk ik een film.

Leeuwarden is voor mij:
'Genohot, as ik weer loop, ja, deur de straten.' Ik vind Leeuwarden een geweldige stad om in te wonen. Ik vind eigenlijk alles mooi en als het minder mooi is dan zie ik weer de charme ervan. De stad kent ook genoeg uitdagingen en dan vind ik het weer mooi dat ik als gemeenteraadslid kan bijdragen aan oplossingen.

Het allermooiste van de stad is: 
Elke keer als ik door Leeuwarden loop of fiets kan ik erg genieten van de oude panden, de steegjes, de grachten en van de toeristen die kennismaken met onze mooie stad in bootjes of achter een stadsgids aanlopend. Die levendigheid mis ik trouwens nu ontzettend.

Waar ik mij het meest aan stoor/erger in Leeuwarden:
Sommige nieuwbouw in het oude stadscentrum en als je dan de foto’s ziet van wat er ooit stond. man, man,man… Ik erger mij ook aan autoverkeer in de binnenstad of mensen die fietsstroken en trottoir gebruiken als ‘tijdelijke parkeerplaatsen’ en aan die Russische roulette op de rotonde bij de Mercuriusfontein en die betonnen jungle die het Blokhuisplein geworden is (ik vind de verlichting daar wel heel geslaagd).

Waar ik graag shop/sneup: 
Ik winkel niet graag.

Als ik niet in Leeuwarden woonde, dan:
Wil ik wonen in Snakkerburen aan de Ee.

Het mooiste televisieprogramma:
Ik heb geen tv-aansluiting, maar wat ik via Youtube graag kijk zijn fragmentjes van Geer en Goor, dat vind ik om te gieren. 

Het meest irritante op t.v.:
De totale nikserigheid van het medium (zie ook Geer en Goor).

Welk programma moet terug op televisie:
‘Klaar terwijl u wacht’ van MercuriusRTV.

De leukste bekende Nederlander is:
Weet ik niet.

De meest irritante BN’er is:
Meeste enge BN’er: Robert Jensen, maar die kent u niet want die is alleen bekend bij mensen die geen kranten lezen.

De beste film/serie die ik ooit heb gezien:
Film: Stalker van Andrey Tarkovski
Serie: Better call Saul

Als ik miljoenen zou winnen met een loterij dan:
Dan koop ik Zalen Schaaf. Skaaf mut blieve! En voor mijzelf de ultieme Europa-reis maken met trein en auto via het noordelijkste punt naar het zuidelijkste punt en een bezoek aan enkele zuidelijke staten van Noord Amerika lijkt mij mooi om te doen.

Maak me wakker voor:
Een mooi toneelstuk: één van Tsjechov kan ik mij nog herinneren in De Harmonie. Tsjechov is kwa verhaal weinig opbeurend, maar bij zo’n voorstelling aanwezig zijn; de borstkas van de acteurs op en neer zien gaan, bovenop de voorstelling  zitten. Dat is iets magisch. 

Wilt u individueel of als groep meedoen aan deze rubriek? Mail dan naar redactie.hah@ndcmediagroep.nl of doe een belletje naar 0641954610.