Dit is een doorsnee dag uit het leven van Stefan van der Pal en Marianne Faber

Terwijl Stefan van der Pal zich voornamelijk bezighoudt met trainen voor de Elfstedenzwemtocht, is zijn vrouw Marianne Faber op de achtergrond een ‘vliegende keep’ en operationeel producent van de hele tocht. Een verslag van een doorsnee woensdag uit hun drukke leven.

,,Hoi! Ik zag je niet aankomen.’’ Stefan van der Pal staat na zijn training te wachten, buiten bij zwembad De Blauwe Golf in Leeuwarden. Hij wordt op verzoek opgehaald door de journalist, die toch vlakbij woont. Zijn vrouw Marianne Faber laat de hond uit en pikt intussen de kinderen op van school in Zuiderburen. ‘Doe niet te veel moeite. Hij kan ook wel lopen’, appt Marianne van tevoren. Het is uiteraard geen probleem om de meest ambitieuze zwemmer van Leeuwarden mee te nemen naar zijn eigen huis.

Lees ook | Stefan van der Pal begint op 2 juli aan zijn Elfstedenzwemtocht

Onderweg in de auto gaat het overigens geen seconde over de Elfstedenzwemtocht. Maarten van der Weijden? Nee, die blijft ook onbesproken. Er wordt gepraat over hoe een autokoppeling werkt, over rijles en hoe Stefan eens met één hand een broodje met chocopasta kon smeren en met de andere hand zijn auto bestuurde. ,,Ik was onderweg naar een trainingskamp in Spanje. Op een recht stuk kon dat wel.’’

,,Hier moet je rechtsaf. We zijn er.’’

Stefan van der Pal (39) en zijn vrouw Marianne Faber (36) wonen in Zuiderburen. Samen hebben ze een zoontje, Hero (1). Faber heeft twee kinderen uit een eerder huwelijk: Yorn (8) en Yfke (5). ,,Wil je ook wat eten?’’, vraagt Stefan. ,,Normaal gesproken eet ik wel iets voor ik ga trainen, maar daar ben ik vandaag niet aan toegekomen.’’ Hij smeert zes stukken brood met hummus en komkommer. Later verorbert hij nog een hele bak pitloze rode druiven.

Woensdag is standaard een ren- en vliegdag in huize Van der Pal-Faber. ‘s Ochtends samen hardlopen - al komt dat er bijna niet meer van door alle drukte - en dan begint de dag. Marianne brengt de kinderen naar school, zet Stefan af bij het zwembad voor zijn training en gaat aan het werk. Als hij klaar is, haalt ze hem en de kinderen weer op. Vandaag staat er nog een interview op het programma. Tussen 14.15 uur en 15.45 uur kan Marianne erbij zitten, daarna moet ze Yorn en zijn vriendje Mees naar de voetbaltraining brengen. Oh, en vervolgens rijdt ze Yfke naar zwemles.

Marianne maakt drinken voor Hero, die een banaan naar binnen smikkelt en zijn oog intussen heeft laten vallen op de Indische cake die op tafel is gezet. ,,Ik tocht fan ’e moarn dat ik de hûskaai ûnder de doarmatte lein hie, mar dat wie net sa doe’t ik thúskaam. Hie ik ’m sels yn de bûse’’, vertelt Marianne. ,,Zo druk hebben we het dus’’, vult haar man aan. Marianne is drie dagen actief als zelfstandige in de communicatie en werkt daarnaast nog twee dagen bij Vluchtelingenwerk Nederland. Stefan is sportdocent bij scholengemeenschap OSG Piter Jelles in Leeuwarden.

Klauwen vol geld

Sinds Stefan niet meer actief vanuit de foundation van Maarten van der Weijden wordt ondersteund, moet het duo alles zelf regelen. En dat is nogal wat. Veiligheid, lichtmasten, traffic support, douchemogelijkheden voor meezwemmers, vergunningen, enzovoort. Het kost ook nog eens klauwen vol geld om dat te organiseren. ,,As je dan hearre dat je wol 100.000 euro kwyt binne, dan tinke je: oké, lit mar. Wy kinne it hûs wol ferkeapje.’’

De afgelopen maanden waren hectisch voor de twee. Er is meer onrust, zegt Stefan. ,,We hebben het er in de auto vanochtend nog over gehad, dat het een keer moet stoppen. Na tien uur ‘s avonds niet meer met die tocht bezig. Vooral jij, in dat geval’’, wijst hij naar zijn vrouw. ,,Je bent dan nog met onze website bezig. Dat neem ik dan mee in de nacht en dan word ik onrustig. Dat moet je niet doen joh, dat helpt ons niet. We hebben nog nooit zoiets groots gedaan, elke keer leer je weer bij.’’

 

Marianne geeft toe: ze kan het allemaal maar moeilijk loslaten, is perfectionistisch en wil te snel. ,,Wurkest mei frijwilligers en sy moatte der ek mar de tiid foar ha. Ik ha der in hantsje fan om it sels te dwaan. Je moatte ôfstân nimme, mar dat is net maklik.’’

Ze was bezig met een subsidieaanvraag bij het Iepen Mienskipsfûns. Er moest nog een projectplan worden ingediend en ze hoorde maar niets. Met een naderende deadline, begon ze zich zorgen te maken. ,,Dat fyn ik dan hiel muoilik. Bist ôfhinklik fan oare minsken.’’

In principe heeft Stefan maar één taak: 200 kilometer langs de Friese elf steden zwemmen. Dat is het makkelijke deel, grapt Marianne. Ze aait hem over zijn knie. Grapje, natuurlijk. ,,Ik regel inderdaad niet zo heel veel, maar krijg het wel allemaal mee en zit vaak bij besprekingen, al proberen we dat nu wat meer los te laten.’’ Trots is ze wel op hem, dat hij de loodzware tocht zwemmend wil volbrengen. Medelijden heeft Marianne echter niet. ,,Hy docht it sels. Ik bin it wol wend. Hy docht ekstreme dingen op sportgebiet.’’

Onbetaald verlof

Marianne heeft het intussen zo druk dat ze werkafspraken af en toe moet verzetten om met de tocht bezig te zijn. Dat werk haalt ze ‘s avonds dan weer in. Om wat meer lucht te krijgen, neemt ze iedere week een dag onbetaald verlof op. Hoewel... ,,Dat ha ik noch net dien’’, zegt ze zachtjes. ,,Dat moat noch.’’ Het voelt voor haar niet als opofferen, dat ze dit doet. ,,Wy dogge it tegearre. Myn libben stiet net yn it teken fan Stefan. Mei útsûndering fan no dan’’, voegt ze er lachend aan toe.

In december kreeg de vader van Marianne een hersenbloeding. Hij revalideert in Beetsterzwaag en mocht begin februari een weekendje naar huis. Het leidde tot grote zorgen bij de familie. In combinatie met de trainingstocht van zestig uren en het regelen van de vergunningen was het daardoor aanpoten. Al kwamen de prioriteiten wel ineens heel anders te liggen. Haar vader voelt zich enorm betrokken bij de tocht en vraagt er herhaaldelijk naar. ,,It giet no gelokkich wat better mei him.’’

Op de vraag of ze niet heel moe zijn, komt een duidelijk antwoord: altijd. Als de oudste kinderen in een weekend bij hun vader zijn, liggen Stefan en Marianne op de bank te slapen. Stefan: ,,We zijn meer aan het woelen en draaien op bed. Dat zijn tekenen dat we onze rust in de gaten moeten houden. Als het kan, dan slapen we. Je hebt meer drukte in je hoofd en ik merkte dat ook tijdens mijn trainingen. Ik zwom begin dit jaar even niet lekker, maar sinds kort gaat dat beter.’’

 

Wanneer het even tegenzit, probeert het tweetal altijd te kijken naar de mogelijkheden. Frustratie is ze normaal gesproken vreemd. Ook toen Maarten van der Weijden liet weten dat Stefan niet meer in zijn plannen paste, zette het echtpaar de schouders eronder. Dan doen we het toch op onze eigen manier? ,,We betrekken het altijd op onszelf’’, aldus Stefan. ,,Misschien is dat wel eens irritant, maar je moet toch verder en denken in mogelijkheden.’’

Dating-app

Het is inmiddels 15.40 uur. Marianne moet zo weg. Yorn heeft zijn trainingspak al aan. ,,Wy moatte fuort, mem.’’ Maar mem wil nog even iets vertellen over hoe ze elkaar hebben ontmoet. Dat gebeurde op een tegenwoordig haast klassieke manier: een dating-app verbond de twee in de zomer van 2016. Al swipend kwamen ze elkaar online tegen. Het duurde twee maanden voor ze telefoonnummers uitwisselden. ,,By de twadde date gie it al mis’’, zegt Marianne. Toen Stefan voor de deur stond, kwam er een telefoontje dat er bij hem thuis was ingebroken. Weg date. Maar het kwam goed, op 28 september 2018 stapten ze in het huwelijksbootje.

Trots

Yorn trekt Marianne weer aan haar mouw. ,,Ik kom oars te let.’’ Het is inderdaad al 15.46 uur. ,,Mem is lui.’’ Voor ze weggaat, vraagt Marianne nog aan Stefan of ze Hero, die slaapt, nog even moet meenemen. ,,Nee joh, laat hem maar lekker. Ik red me er wel mee.’’ Marianne is nog geen tien minuten weg als ze naar huis belt. Of ze hem echt niet hoeft op te halen.

,,Ze kan het niet loslaten’’, weet Stefan. ,,Ik ben zo trots op haar. Ik hoef alleen maar te zwemmen. Zij zorgt tijdens de trainingen voor het eten, de kinderen, ze is intussen bij mij in het zwembad en maakt en monteert nog filmpjes voor de social media. Ik doe niet veel bijzonders en zwem alleen heen en weer.’’