Stileven | Stondpunten

Stondpunten. Een woord van taaltovenaar Wim Daniëls. Een stondpunt staat voor een standpunt dat je had, maar inmiddels niet meer hebt. Je bent anders gaan denken.

Op de Correspondent geeft Marjolijn van Heemstra daarvan een mooi voorbeeld. Jarenlang typte ze haar stukken in een koffietent. Lekker tussen de mensen. Tot die tent besloot laptops te weren. Ze was beledigd: ,,Ik zat er elke dag, bestelde veel, gaf royale fooien, waarom moest aan die perfecte toestand een einde komen?”

Uit protest bleef ze een tijd weg, maar toen ze er weer kwam was ze verbaasd over het grote verschil. Het was gezelliger zonder al die laptoplui, maar dat niet alleen. Marjolijn legt uit: ,,Het voelde vooral als een verlossing om niemand te zien werken. Om op een plek te zijn waar niks gepresteerd werd, waar ik gewoon een beetje zat te zijn.”

Ik herken dat. Een beetje zitten. Een beetje kijken. Een beetje zat zijn.