Gerard Kemkers vertelt bij sc Leovardia over zijn carrière

Leeuwarden

Gerard Kemkers sprak afgelopen vrijdagavond 23 november op uitnodiging van de technische commissie van sc Leovardia bij de Leeuwarder fusievereniging.

Kemkers (51) verhaalde over zijn carrière als schaatser, schaatstrainer en ook over zijn ervaringen als manager in dienst van FC Groningen. Een functie die de Groninger Betaald Voetbalorganisatie sportief verder had moeten helpen, maar ook een functie die eerder dit jaar werd beëindigd na onenigheid met de Groninger directie over het te voeren beleid en over de positie van Kemkers binnen de organisatie. 

Kemkers sprak vrijdagavond voor een select gezelschap dat werd gevormd door de aan sc Leovardia verbonden trainers en begeleiders. Die waren uitgenodigd als blijk van waardering voor hun inzet, maar ook vanuit de hoop dat de ervaringen van Kemkers bij zouden kunnen dragen aan nieuwe inzichten. Want Kemkers spreekt niet alleen gemakkelijk, maar ook zinnig. Hij weet bovendien waar hij het over heeft want tot zijn zestiende was Kemkers een even goede schaatser als voetballer. Omdat zijn talent als schaatser als groter werd ingeschat koos Kemkers voor een individuele sport en terugkijkend vraagt Kemkers zich nog altijd af of die keuze wel de juiste is geweest: ,,Ik denk dat ik qua karakter eigenlijk meer een voetballer dan een schaatser ben. Daarom ben ik als coach ook veel gelukkiger geworden dan ik als schaatser was." Kemkers liet dit overigens ook al eens optekenen in het weekblad ‘Voetbal International’. 

Kemkers toonde zich op deze vrijdagavond bevlogen en inspirerend en had geen enkele moeite om zijn toehoorders bij de les te houden met een aantal leuke anekdotes: ,,Ik werd door de directeur van FC Groningen (Hans Nijland) naar Barcelona gestuurd om daar kennis te nemen van de trainingsvormen die door Barcelona worden gebruikt. Vol verwachting vroeg Nijland bij mijn terugkeer wat ik had geleerd en toen ik hem vertelde dat ik niets had geleerd was hij wel verbaasd. Ik heb Nijland toen uitgelegd dat we bij Groningen heel andere spelers hebben rondlopen dan bij Barcelona." Een anekdote die Kemkers typeert want hij kijkt graag voorbij aan de gangbare kaders. En dat botst nog wel eens met de heersende opvattingen. ,,Maar als we met alle achttien eredivisieclubs hetzelfde gaan doen komen we niet verder." Kemkers is dan ook altijd op zoek naar het verschil. ,,En dat verschil kan alleen maar worden gezocht door de grenzen te zoeken en te bewandelen", zo riposteerde Kemkers ook op een vraag naar een moment uit zijn carrière als schaatstrainer; het moment uit 2010 waarbij tijdens de Olympische Spelen in Vancouver schaatser Sven Kramer op aanwijzing van Kemkers onterecht naar de binnenbaan wisselde. Een aanwijzing op basis waarvan Kramer na de race werd gediskwalificeerd en het olympisch goud aan zijn neus voorbij ging. ,,Vergeet niet dat tijdens de Olympische Spelen een schaatser probeert om het onmogelijke te presteren, maar dat dit ook geldt voor de trainer”, aldus Kemkers. 

En eigenlijk is dat wat een avondje Kemkers is. Een avondje vol reflectie. Dat reflecteren doet hij zelf overigens ook graag want hoort hij aan de zijlijn van het voetbalveld een ouder uitroepen dat deze een enorm talent heeft ontdekt. Dan stelt Kemkers graag de vraag waarop deze waarneming is gestoeld. En luidt het antwoord dan dat het waargenomen talent zo goed kan voetballen, waarna Kemkers daar graag zijn bevindingen aan toevoegt. Want een talentvolle voetballer is in de ogen van Kemkers niet alleen een goede voetballer maar is ook als mens compleet: ,,Ik neig daarbij wel een beetje naar de holistische visie van Louis van Gaal."

Op de vraag wat te doen tegen de verbale inbreng van ouders langs de zijlijn had Kemkers overigens ook nog een remedie: ,,In het Gemenebest kennen ze de term ‘silent saturday’. De afspraak luidt dat kinderen sporten zonder dat daar commentaar op wordt geleverd en wordt er al commentaar geleverd dat wordt de betreffende ouder daar op aangesproken."

Gevraagd naar een kwalificatie van zijn eigen vaardigheden als trainer, bleek Kemkers overigens wat minder spraakzaam. Maar toch; na enige aarzeling: ,,Ik heb tijdens mijn tijd als trainer in Amerika – waar men haar helden eert – moeten leren dat je ook trots mag zijn op jezelf en ik heb geleerd dat ik mijzelf een toptrainer kan noemen."

‘Topkerel ‘zo konden de aanwezigen na een avondje Kemkers daar alleen maar aan toevoegen. 
 


Auteur

Redactie