‘De media geeft een vertekend beeld’

Leeuwarden

Vriendelijkheid, echte mensen en wapens tegen vooroordelen. Deze week vertelt Magan Tahir over zijn inzet voor het Discriminatie Meldpunt Tûmba.

,,Voor mij is Tûmba een thuis geworden’’, vertelt de Leeuwarder tafeltennisprof, die sinds drie jaar vrijwilligerswerk doet bij het Friese meldpunt voor discriminatie. ,,Het is een plek waar iedereen gelijkwaardig is en daar kan menig bedrijf een voorbeeld aan nemen.’’ Tahir staat bekend om zijn positivisme en vriendelijke, open houding. ,,Ik ga uit van het goede in mensen, maar het gaat in de samenleving niet altijd goed. In plaats van daarover te klagen, doe ik liever iets zinvols. Daarom zet ik me vier dagen per week voor Tûmba in, van receptiewerk tot voorlichting geven.’’

De sportman merkt hoe waardevol het is als hij zijn verhaal persoonlijk vertelt bij organisaties en scholen in de hele provincie. ,,Het beeld van vluchtelingen is heel eenzijdig. Ik ben al vijfentwintig jaar in Nederland en kan bruggen bouwen tussen nieuwkomers en de oorspronkelijke bevolking. Als ik zie hoe goed het werkt als je samen in gesprek raakt, denk ik dat Tûmba nog veel meer de Leeuwarder wijken en Friese gemeenten in moet. Door de media hebben mensen een vertekend beeld, het gaat om kennismaken met echte mensen en hun verhalen.’’

Voor Tahir is het heel belangrijk dat mensen hem beoordelen om wie hij is. ,,Dat ik uit Somalië kom, een donkere huidskleur heb en in een rolstoel zit zegt niets over wie ik werkelijk ben. Het gaat om wat ik doe en hoe ik met anderen omga. Stel dat een landgenoot ergens anders in de wereld rottigheid uithaalt, dan wil je als Nederlanders toch ook niet over één kam worden geschoren? Helaas gebeurt dat hier wel met buitenlanders en dat geeft soms zo’n machteloos gevoel. Kijk toch naar de persoon, is mijn boodschap.’’

Sport bleek voor de tafeltennisprof hét middel om te integreren in ons land. ,,Dat sport mensen verbindt, betekent  niet dat het buiten het veld allemaal vanzelf gaat. Bij tafeltennis kijken mensen naar mijn prestaties, maar in de stad maken wildvreemden soms zomaar ongepaste grappen over mijn rolstoel. Dat is geen humor, maar respectloos. Gelukkig heeft het mij in mijn werk nooit belemmerd, maar we horen bij Tûmba hoeveel mensen wegens hun handicap, geaardheid of afkomst ongelijk behandeld worden. En dat is nog maar het topje van de ijsberg, want lang niet iedereen durft discriminatie te melden.’’

De noodzaak van Tûmba is voor Tahir overduidelijk. ,,Veel Nederlanders zijn van goede wil, maar toch ervaren nieuwkomers hier ook weerstand. Iemand uit een land in oorlog zei laatst dat hij zich hier zelfs minder veilig voelt, want hoe kan hij zich wapenen tegen zoveel vooroordelen? Zelf zie ik het als een gemiste kans dat gemeenten in het sociale werk zo weinig multicultureel zijn. Ze nemen nauwelijks mensen met een buitenlandse achtergrond aan, terwijl die juist bruggen kunnen bouwen en helpen de veranderende samenleving vorm te geven.’’ Kijk voor meer informatie en het melden van discriminatie op www.tumba.nl

Tekst: Amber Boomsma


Auteur

Redactie