'Dat hebben ze thuis niet geleerd'

Leeuwarden

Rotterdams bloed, Friese liefde en maatschappelijke betrokkenheid. Deze week vertelt Björn Fräser over zijn inzet voor het Discriminatie Meldpunt Tûmba.

De liefde voor zijn Friese Ymke – die graag terug wilde naar het heitelân – bracht hem drie jaar geleden met zijn gezin naar Leeuwarden. ,,Toch is het de Maas die door mijn aderen stroomt”, vertelt de geboren en getogen Rotterdammer. Fräser werkt bij Provincie Fryslân en is net geïnstalleerd als bestuurslid van Discriminatie Meldpunt Tûmba. ,,Ongelijke behandeling op basis van persoonlijke kenmerken is helaas nog steeds actueel. Daarom wil ik me inzetten voor de emancipatie van mensen die anders zijn dan de geldende standaard.’’

Hij weet zelf hoe het voelt. Al komt discriminatie altijd weer onverwacht, als een venijnig addertje onder het groene gras. ,,Pinkstermaandag nog’’, vertelt Fräser, die in zijn vrije tijd aan wielrennen doet. ,,Met mijn ploeg fietste ik de Elfstedentocht en halverwege stonden jongeren die alle langsrijdende deelnemers een enthousiaste high five gaven. Eén van hen riep: ‘hé, dat is een zwarte!’ en trok zijn hand terug toen hij mij zag. Een deel van mij zoekt excuses voor zo’n jongen, relativeert het. Maar het blijft pijnlijk.’’

Met zijn Surinaamse afkomst leerde Fräser als kind al van zijn moeder dat hij zich altijd netjes moest gedragen, omdat allochtonen harder worden afgerekend op hun doen en laten. ,,Dat is nog steeds zo. Laatst zat ik in de trein en een paar donkere jongens deden de tussendeur niet achter zich dicht. ‘Dat hebben ze thuis niet geleerd’, zei een medepassagier luid. Even later liet een blonde jongen diezelfde schuifdeur open staan, toen zei hij niets. Ik keek hem alleen maar aan en hij werd helemaal rood. Dus ergens wist hij heel goed dat hij onrechtvaardig bezig was, maar het gebeurde wel.’’

Het bewustzijn rondom discriminatie aanwakkeren blijft een uitdaging. ,,Het maken van harde grappen is in Nederland zo gewoon, dat foute opmerkingen heel makkelijk worden weggelachen’’, ervaart Fräser. ,,Intussen zet je wel de toon en ontstaat er een glijdende schaal die tot serieuze uitsluiting kan leiden. Daarom is het werk van Tûmba zo belangrijk, maar ook het melden van discriminatie door burgers. Dat is best een stap, want je wilt geen slachtoffer zijn. Toch is het zaak om ongelijke behandeling aan de kaak te stellen, anders verandert het nooit.’’

Tûmba vervult in Friesland een belangrijke rol in het zichtbaar maken van discriminatie, daarom gaat Fräser zich als bestuurslid actief inzetten voor het meldpunt. ,,Ze staan voor de uitdaging om met weinig middelen een goede koers te varen. Ik denk graag mee over nieuwe mogelijkheden. Thuis praten we weinig over discriminatie, want ik wil het niet te beladen maken voor mijn kinderen. Liever ben ik een goed voorbeeld en draag ik via politieke en maatschappelijke betrokkenheid bij aan positieve veranderingen in de samenleving.’’ Kijk voor meer informatie en het melden van discriminatie op www.tumba.nl

Tekst: Amber Boomsma


Auteur

Redactie