Gekleurde vlaggetjes van mevrouw Hobma op Welcome to The Village

Leeuwarden

Twee heldere ogen volgen je wanneer je de woonkamer binnenstapt van mevrouw Hobma in Teatskehûs in Blauwhuis. In een comfortabele fauteuil zit ze bij het raam. Negentig jaar is ze, maar haar uitstraling doet twintig jaar jonger aan.

Mevrouw Hobma haakt vlaggetjes en kussens voor het festival Welcome to The Village.  

Noch it bêste yn ‘e fingers
,,Wy waarden frege om flagjes te meitsjen. Yn giel en grien”, vertelt ze. ,,Saai, net? It is dochs in festival? Dus wy binne sels oan it wurk gien mei allegear kleuren en hawwe in útstel dien. Dat waard goedkard.” Met ‘we’ bedoelt ze zichzelf en mevrouw Staverman. ,,Tegearre hawwe wy fierwei it measte wurk dien. Wy hawwe it noch it bêste yn ‘e fingers.”

Een bewogen leven
Als vierde kind in een gezin van dertien groeide ze op ergens achter de spoorlijn tussen Oudega en Workum op een boerderij met dertien koeien. ,,Moarns foardat wy nei skoalle gienen, holpen wy mei en as skoalle ôfrûn wie, lutsen wy de âlde klean wer oan en gie it wurk wer fierder.” 

In de Tweede Wereldoorlog haalden ze onderduikers in huis, Gerrit en Liesbeth uit Tiel bijvoorbeeld. ,,Dútsers kamen hjir dochs net.” En de familie hield in de strenge winter heel Blauwhuis warm. ,,Wy hiene feangrûn, dus koenen wy turf meitsje. En alle beammen rûnom ús buorkerij binne omgien. ‘Groeit wol wer oan’, hie heit sein.”

Na de oorlog, dan is ze 21 jaar, getrouwd en net bevallen, verhuist mevrouw Hobma met haar man naar Canada. Ze maakt er vrienden en voelt zich na enige tijd helemaal thuis in het machtige, heuvelachtige landschap. Tot haar man ziek wordt. Zonder geld en spullen komen ze weer in Friesland, maar worden allesbehalve hartelijk ontvangen. Met veel moeite krijgen ze een huisje en wat afgedankte meubels. De mooie verhalen die ze vertelt over Canada worden afgedaan als opschepperij. ,,Ik fielde my hiel allinnich.”

Onder haar salontafel liggen allemaal tijdschriften over Canada. Heimwee heeft ze nog wel. Maar ze heeft nu een laptop waarmee ze kan e-mailen met haar Canadese vrienden én een smartphone zodat ze kan appen.

Wer wat om hannen
Dat ‘hiel allinnich’ voelen lijkt in Teatskehûs nog wel een rol te spelen. Waar haar pientere geest nog volop werkt, zijn veel leeftijdsgenoten al dementerend. Het liefst zit ze op haar eigen kamer. Ze zucht. Dan zegt ze: ,,Wit je… It is net leuk wannear je njonken immen sit dy’t de bûter net mear op ‘e bôle krije kin. En help wol dejinge dan ek net… Machteleas is ‘t.” Ze kijkt even naar buiten met een glimlachje. ,,Mar ik sit hjir hiel noflik, hear.”

Ze beleeft veel plezier aan het handwerk voor Welcome to The Village samen met mevrouw Staverman. ,,Ja ha, wy hawwe hurd wurke!”, knikt ze met een lach. ,,It is echt prachtich: je dogge it earne foar. Letterlik wer wat om hannen.”

Jaarlijks werkt Welcome to The Village nauw samen met een scala aan zorginstellingen dat meehelpt in onder andere de vormgeving en aankleding van het festival. Zo ook met verzorgingstehuis Teatskehûs. Werk van deze instellingen is over het hele festivalterrein te vinden. 

Welcome to The Village
Welcome to the Village (WtTV) vindt van 19 tot en met 22 juli 2018 plaats op De Groene Ster (Leeuwarden). Kijk voor meer informatie op: welcometothevillage.nl


Auteur

Redactie