Vijf generaties bij elkaar in Erasmushiem

Leeuwarden

Mevrouw Renske van der Meer - Van der Galiën zag op 6 maart 1914 te Murmerwoude het levenslicht. De inmiddels 104-jarige kwam 88 jaar geleden naar Leeuwarden. Onlangs ging ze met haar dochter, kleinzoon, achterkleindochter en achter-achterkleinzoon op de foto.

Dochter Gre (78) meldde onze redactie dat de familieoudste het erg leuk zou vinden om vanwege dit bijzondere gegeven in de HuisaanHuis te komen. Een vraag waar wij graag gehoor aan gaven. 

Onderstaand een (klein) kijkje in het leven van mevrouw Van der Meer:

Het gezin van der Galiën bestond uit tien kinderen, waarvan Renske de vijfde was. Ze was vier jaar toen ze naar Akkerwoude verhuisde. Hier heeft ze een mooie jeugd had. Als zestienjarige moest ze gaan werken. Ze ging naar Leeuwarden en werkte als dienstmeisje. Ze was werkzaam bij verschillende families. In 1937, toen ze 23 jaar was, trouwde ze met Hans van der Meer uit Warga. Ze kregen samen negen kinderen. Haar man overleed op 4 mei 1994 na een gelukkig huwelijk van ruim 56 jaar. Haar zoon Pieter, nummer drie van het gezin, overleed in 1997. Hier heeft ze heel veel verdriet van gehad. Pieter was pas 55. Maar Renske pakte de draad weer op voor haar andere acht kinderen. Een jaar later overleed haar schoonzoon, die mocht slechts 53 worden. Dat waren echt de dieptepunten in haar leven.

Ruim zestig nakomelingen

Renske kreeg 23 kleinkinderen, 38 achterkleinkinderen en heeft sinds drie maanden ook één achter-achterkleinkind, waar ze natuurlijk heel trots op is. Ieder jaar vieren alle nazaten en alle aangetrouwden haar verjaardag in een grote zaal. Hier ziet ze altijd met ongeduld naar uit en geniet ze erg van. Ze is nog scherp van geheugen en belt met verjaardagen altijd iedereen - kinderen, klein en achterkleinkinderen - op. Renske woont in Erasmushiem en dat bevalt haar uitstekend. Ze wordt er prima verzorgd.
Onlangs vroeg een van de verzorgenden haar of ze zich nog wel aan kon kleden? Haar reactie was: ,,Zuster u heeft mij toch nooit naakt zien zitten?" Dochter Gre: ,,Dat is nu onze moeder en oma Renske; zo adrem als het maar kan." Haar hobby was klaverjassen en ze scoorde daar veel punten mee. Ze heeft daardoor een prijzenkast vol met medailles en bekers. Op de televisie volgt ze vooral kwissen, zelfs in het Duits en Frans (ze kan overigens geen woord Frans maar ze begrijpt het allemaal wel!). Ze is nog helder en attent, alleen haar doofheid vindt ze wel vervelend. ,,Wij hopen dat wij nog lang van onze moeder en oma Renske mogen genieten", zo besluit dochter Gre die (volledigheidshalve) te kennen gaf dat de familieoudste het liefst gewoon Renske wordt genoemd. 


Auteur

Redactie