Doorloper | Leeuwarden is nul-acht-en-vieftig-uhhh

Leeuwarden

Ramona Deinum (34) woont sinds zeven jaar in Utrecht, maar komt regelmatig terug in Leeuwarden om oude bekenden op te zoeken. Ze is finalist Mrs. Netherlands Universe 2018. Dat en meer in deze Doorloper.

Een relatie?
Ik ben single. 

Leeuwarden is voor mij:
Thuiskomen. Opeens weer het accent om me heen, of het in het Leeuwarders ouwehoeren. Grapjes die alleen Leeuwarders snappen. Dat is heerlijk even als vanouds. Leeuwarden is ook herinneringen aan de jaren dat ik daar woonde in de Jacob Binckesstraat, de leuke buren en gezelligheid. Het is ook mijn mega goud-en-glitter periode, 'gitter en goldy', haha! Ik had Swarovski’s in mijn haar hangen, en tijdens het uitgaan ging ik graag in het goud op stap. Ik had een gouden fiets en veel in mijn huis was in die tijd goudkleurig. Prachtig vond ik het!  Leeuwarden is ook de leukste bloemetjesmarkt zomers, met een poffertjeskraam! De stad heeft Paris2Day, de winkel waar ik zo graag kom en Snackbuffet het Vliet mag ook niet ontbreken in herinneringen aan Leeuwarden. Het is ons-kent-ons, lachen en gezellig. Leeuwarden is nul-acht-en-vieftig-uhh, zoals je dat daar stoer zegt. 

Wat wil je mensen laten zien en beleven in Leeuwarden? 
Op mijn Facebook staat nu een win-actie voor twee personen: twee dagen gratis een Opel Karl van Autobedrijf Opel Deinum uit Franeker, een overnachting + ontbijt in Eurohotel Leeuwarden, een mooie praamvaartocht door Stichting Praamvaren, een ontbijt in de nieuwe hotspot STEK, een lekkere lunch bij Het Broodhuys, een heerlijk tapas-diner bij Leeuwarden Lounge, een salsales bij Dansschool Bailinho en een High Tea in Paleis Stadhouderlijk Hof. Volg mij op Facebook, deel het bericht en win deze persoonlijk samengestelde beleving in Leeuwarden.

Als ik baas van Leeuwarden was, dan:
Zou ik absoluut beginnen met waterfietsen in de mooie grachten. 

Vroeger stapte ik altijd in:
Rond mijn zestiende ging ik naar Sans Souci in Berlikum. Toen ik achttien was, en net in Leeuwarden op mezelf woonde, gingen we donderdags naar ‘t Vat 69 en zaterdags naar Fire. De zaterdag werd al snel vervangen door Darby & Joans, leuk publiek, leuke muziek. Toen werd het Noa en Club Red, ook super. Qua kroegjes ging ik vaak naar Café de Ouwe Stoep, een vrolijk feestje was het daar altijd.

Wat ik vroeger altijd wilde worden is:
Toen ik een klein meisje was, schreef ik weleens op dat ik ‘later’ Miss World wilde worden. Grootse dromen als klein meisje. Naarmate ik ouder werd, vond ik dat kennis belangrijker was dan uiterlijk en ging ik studeren. Maar toen ik vorig jaar over deze verkiezing las, begon het toch wel weer een beetje te kriebelen. Niet geschoten is altijd mis toch? Ik wilde vroeger trouwens ook 'Dolfijnentrainer' (na een schooluitje Dolfinarium) worden en later ‘Trendwatcher’, dat veranderde tijdens mijn HBO-studie naar ‘Strategie-ontwikkelaar’, wat tijdens mijn WO-vervolgstudie weer veranderde naar ‘Professor’.

Ik werd uiteindelijk:
Teamleider op klantenservices van beroep. En toch ook finalist Mrs. Netherlands Universe 2018. Dus wie weet dat ik mijn kinderdroom toch ook nog waar ga maken! 

De laatste keer dat ik goed lachte:
Bijna dagelijks wel om het een of ander. De laatste keer dat ik keihard moest lachen, was toen een vriendin - die ik ook nog vanuit Leeuwarden ken - opperde dat ik ‘Pietje Paul’ (Piet Paulusma) moest berichten. Uiteraard heb ik dat in alle hilariteit gedaan. Met de vraag of ik als finalist Mrs. Netherlands Universe een keer het weerbericht aan zijn zijde zou mogen presenteren. Ik wacht nog steeds op antwoord… 

En dat ik huilde:
Toen mijn lieve oma 21 december jl. overleed. Daar was ik wel kapot van. Ze was als mijn beste vriendin, altijd opgewekt en wel lekker pittig. We konden erg lachen samen. 

Het beste boek dat ik ooit gelezen heb:
Ik zit al bijna twee jaar in alle boeken van Corrie ten Boom, een sterke geloofsvrouw die samen met haar familie in de oorlog Joden verborg, verraden werd, Ravensbrück overleefde en echt wonderbaarlijk bemoedigende boeken schreef terwijl ze middenin ‘de hel op aarde’ leefde. Ze overleed in 1983, nog voor ik geboren was, maar haar boeken zijn tijdloos en allemaal even mooi, bemoedigend of bijzonder. 

Ik zou graag de volgende personen voor een lintje willen nomineren:
Corrie ten Boom en mijn ouders die altijd voor me klaarstaan. 

Hoogtepunten in mijn leven zijn er genoeg, maar wat er echt uitspringt:
Bepaalde vriendschappen, de slappe lach, de reis naar Bali een paar jaar geleden met vriendin Evelien, en de geboorte van mijn eerste nichtje, nu al drie jaar mijn vriendinnetje.

Wilt u individueel of als groep meedoen aan deze rubriek? Mail dan naar redactie.hah@ndcmediagroep.nl of doe een belletje naar 0641954610.


Auteur

Henk Albers Redacteur