Sjouke de Graaf hangt slagersmes aan de wilgen

Leeuwarden

Sjouke de Graaf gaat per 1 maart aanstaande met pensioen en sluit derhalve zijn slagerij aan de Troelstraweg te Leeuwarden. Daarmee komt een einde aan dik tachtig jaar en meerdere generaties slagerschap.

Opa Sjouke Pier de Graaf startte in 1930 op de Turfmarkt met een slagerij. Drie jaar later kocht hij het huis op de Troelstraweg 31 om daar Slagerij de Graaf voort te zetten. Sjouke kocht het huis 33 jaar geleden over van zijn opa en ging vervolgens door met de slagerij. De 61-jarige Sjouke heeft een zoon, Jeroen, maar die heeft geen ambitie richting het vak van slager en dus gaan de deuren aan de Troelstraweg binnenkort definitief dicht. Sjouke stopt niet alleen met de slagerij maar hij gaat ook nog eens uit het huis. Hij heeft een nieuwe liefde en verhuist naar Lippenhuizen. Voor de familie is het natuurlijk vreemd om te ondervinden dat er straks andere mensen rond zullen lopen. Er zit namelijk heel veel verhaal in het huis. Vanwege de oorlog bijvoorbeeld. Oorlogsjaren In de oorlogsjaren werd de slagerij een dekmantel voor het verzet. Vanuit dit huis werd onder meer meegewerkt aan het plan voor de beroemd geworden overval op de Blokhuispoort. Ook werden er valse identiteitsbewijzen doorgegeven en de vader van Sjouke - Pier - kan zich nog herinneren dat hij het laken moest ophouden omdat er soms pasfoto's gemaakt moesten worden. Pier en zijn zus Ria konden natuurlijk niet thuis blijven wonen en werden naar familie in Dokkum gestuurd. Daar trokken ze van school naar school, niet omdat ze zo ondeugend waren, maar omdat die scholen steeds gevorderd werden door de bezetter. Het verzetswerk van Sjoukes opa, onder de schuilnaam Groenier ging op de Troelstraweg gewoon door. Er werden extra telefoonlijnen aangelegd en er was in de winkel een geheim los tegeltje, waaronder koeriersters (vaak vermomd als dienstmeisje) berichten en valse papieren konden achterlaten of ophalen. Ondertussen werkte in de slagerij ook een jonge Duitse slagersjongen, die als dienstplichtige naar Nederland was gestuurd. Goede dekmantel dus want er zaten in die jaren altijd familieleden ondergedoken, die zich - als er een razzia was - moesten verstoppen in huis. Er was een geheime bergplaats onder het dak, op de koelkast van de slagerij en in een geheime bergruimte in de slaapkamer bovenin de kleerkast. Pa Pier opent zaak, opa Sjouke stopt Na de oorlog ging Pier als knecht in de leer bij zijn vader. De familie woonde samen in het huis waar Sjouke in 1957 werd geboren. Begin jaren zestig opende Pier zijn eigen zaak op de Nieuwestad en korte tijd later kwam er nog een filiaal in de Fruitstraat. Begin jaren zeventig had opa er ineens genoeg van en sloot hij de slagerij. De winkel werd destijds als woonkamer bij het huis getrokken. Sjouke leerde intussen het vak bij zijn vader, in het filiaal aan de Fruitstraat. Ook runde Sjouke enkele jaren een slagerij bij een supermarkt op de Marowijnestraat. Eerst in loondienst en later als zelfstandige. Toen de supermarkt failliet ging was Sjouke terug bij af. Sjouke wilde voorts het pand aan de Troelstraweg van zijn familie overnemen. De gezamenlijke familie ging om tafel zitten en iedereen zette een bedrag op papier, waarvan hij/zij dacht dat het de koopsom zou moeten zijn. Op alle papiertjes stond hetzelfde bedrag, dus het was snel geregeld. Sjouke begint op nul In 1984 heropende Sjouke de slagerij (opa Sjouke knipte destijds het lint nog door) en moest hij alles vanaf het nulpunt weer gaan opbouwen. Vader Pier, die in 1990 stopte met de slagerij aan de Fruitstraat en dus met pensioen ging op 57-jarige leeftijd, kon niet stilzitten en hielp vanaf die tijd graag mee in de slagerij van zijn zoon Sjouke en ook zus Catharina werkte altijd als vliegende kiep mee in drukke tijden. In de 33 jaar dat Sjouke de slagerij had, werd deze van zeer basic naar een hele fijne winkel met vlees van zeer hoge kwaliteit ontwikkeld. Afscheid  Sjouke werd zaterdag 24 februari alvast bedankt voor bewezen diensten (lees: al die heerlijke stukjes vlees en worst) door een flink aantal klanten die hem en zijn zaak node zullen gaan missen. Het uitzwaaimoment was bijzonder, met grote dank aan het duo Hubert en Betty die een fraai stukje cabaret opvoerden rondom het op handen zijnde pensioen. Het gehele gebeuren is te bekijken op de Facebookpagina van de Huis aan Huis. 

Auteur

Redactie