Doorloper | Stichting Opvang Oude Manegepaarden en -Pony's in Friesland

BEETGUMERMOLEN

  Deze Doorloper staat in het teken van de paardenverzorgers en bestuursleden van Stichting Opvang Oude Manegepaarden en -Pony's in Friesland, bestaande uit Karin & Bennie Wanrooij, Anna & Marco Tuinenburg en Ineke de Groot. 

Dit gezelschap varieert in leeftijd van 42 tot 68 jaar. Karin, Bennie, Anna, Marco en Ineke spannen zich op vrijwillige basis veelvuldig in voor de oude manegedieren op de locatie aan de Langestraat 82 A in Beetgumermolen. Ons motto: Eén voor allen, allen voor één! Dat ene fijne paard of die ene lieve pony heeft jarenlang voor iedere ruiter in de manege hard gewerkt. Als dat dier het niet meer trekt omdat het te oud wordt, dan zorgen we er met zijn allen voor dat dat dier zijn welverdiende goede oude dag krijgt. We kunnen niet zonder: Dat is duidelijk: dieren en in het bijzonder paarden en pony’s. We hebben helemaal niks met: De slacht. Feestjes bouwen doen we als: Er weer een nieuw pensioenpaard in onze stichting wordt opgenomen en altijd als we zien dat het goed gaat met de paarden! Er valt gelukkig dus vaak wat te vieren. Het mooiste uitje dat we hebben ondernomen, was: Met een gehuurd busje naar De Dag van het Oudere Paard in de Paardenkamp in Soest (het landelijke rusthuis voor paarden en pony’s). Voor onze eigen rekening natuurlijk. Daar kun je altijd meer leren over de verzorging van oude paarden en pony’s, maar ook over weidebeheer en ziektes. De laatste keer dat we met elkaar goed gelachen hebben, dat was: Toen we afgelopen zomer de malle en vrolijke capriolen zagen van onze ‘oudjes’ in de wei. En dat we vreselijk baalden: Dat was dat na 4.5 maand pensioen het besluit moest worden genomen Bergerac, een 22 jaar oude ruin, te euthanaseren. Hij was ongeneselijk ziek, vermoedelijk een tumor. Je gunt zo’n dier, dat jarenlang voor iedere ruiter in de manege zo hard gewerkt heeft, zo graag hele lange goede pensioenjaren bij ons. Beetgumermolen is voor ons: Ons tweede huis. Bij de paarden. Als wij de bazen van Menaldumadeel waren, dan: Besteedden wij eens serieus aandacht aan de milieuwetgeving met de lekkende mestplaat van onze buurman. Na acht maanden kwamen ze eindelijk langs…Maar zelfs het overhandigen van een bekertje gier, getapt van de straal die bij ons de stallen binnenliep, hielp niet (die stallen liggen meer dan drie meter verwijderd van de mestplaat). Omdat we zelf daarna alle naden in de stalwanden hadden dichtgemetseld schreven ze ‘dat het probleem verholpen was…’ Deze zomer sijpelde de inktzwarte gier spontaan dwars door het beton van onze oploop naar de paddock (die oploop is drie meter breed ….)De grond rond die mestplaat is door en door vervuild! Als we in een ander land zouden moeten wonen, dan gingen we met zijn allen naar: Friesland, dat is een ander land en daar wonen we al. We zouden graag de volgende personen voor een lintje willen nomineren: Ons allemaal samen met de donateurs die het pensioen van de oude manegedieren mogelijk maken. Want zonder donateurs was die dikverdiende goede oude dag er niet voor deze groep dieren. Wat ons als groep bindt is: Liefde voor dieren en natuurlijk als allereerste de oude manegedieren. We hopen met zijn allen door te gaan tot: De dood ons scheidt. Onze liefste wens is: Meer weiland aan te kunnen kopen. Dat betekent de ruimte voor onze paarden, maar ook de mogelijkheid onze opvang verder uit te breiden. En natuurlijk: dat nog veel en veel meer mensen donateur worden. Dat kost maar € 2,50 per maand en echt iedere cent gaat rechtstreeks naar onze oude manegedieren. Kijk voor meer informatie op www.pensioenpaard.nl. Wilt u individueel of als groep meedoen aan deze rubriek? Mail dan naar redactie.hah@ndcmediagroep.nl of doe een belletje naar 0641954610.

Auteur

Redactie