Froulju ’t Ljouwerter skûtsje houden originaliteit kost in ere

LEEUWARDEN/STAVOREN

Eerst samen lekkere zelfgemaakte babi pangang eten. Op en in het volgschip Vrouwe Nieske van het Leeuwarder skûtsje is dat zaterdag voor de SKS-zeilwedstrijd op Stavoren het recept geweest.

Als vrouw van schipper Willem Ulbeszoon Zwaga gaf Niki hiervoor de doorslag. Als enige skûtsjeclub kent Leeuwarden een trouwe groep dames die veertien dagen aaneen het menu verzorgt voor de liefde uit de keuken. Voor de eerste keer in de SKS-periode versterkte Tjeerd van Dijk, matroos aan boord op het binnenvaartschip van Willem Zwaga, het damesteam. ,,Hy hat fuort in topfunksje krigen: sjef-kok.” De zeilersploeg met aanhang van Leeuwarden houdt als enige in de vloot de aloude traditie in stand aan boord van het volgschip te koken. Andere teams sluiten een contract met een cateringbedrijf dat de warme maaltijden aanlevert of ze regelen zoals de Lemsters een werkbare afspraak met sponsoren. Naamsverandering Het recent toetreden van chef-kok Tjeerd van Dijk levert voor de dames, met een vette knipoog naar zijn kundigheid, evenwel ook een probleem op. ,,Wy ha altyd bekend stien as ‘de frouljusklub fan it Ljouwter skûtsje’, mar Tjeerd is echt in keardel út ien stik. Wy sille de namme no wol feroarje moatte. Hokker namme passend is, wy witte it echt net.” Mieneke Woudstra wijst erop dat suggesties vanuit het (lezers-)publiek altijd welkom zijn. ,,Miskien levert it prachtige réaksjes op. Wy sitte echt even mei de hannen yn it hier oer dizze foar ús folslein nije situaasje. Oer  de beneaming fan Tjeerd van Dyk ta sjef-kok wiene wy it gau iens.” Trouw aan de traditie regelen een drietal dames ’s ochtends aan boord het ontbijt voor schipper, bemanning en aanhang en na afloop van de wedstrijd hapjes en drankjes. ,,Moarns jout net sa’n droktme: bôle en kofje klear sette. Elk redt him op syn eigen tiid. Der mei yn de boat iten wurde, mar ek wol bûtendoar.” Alleen wanneer de bemanning even wil overleggen over de route of over een rak dan kunnen ze zich terugtrekken. ,,Normaalwei mikse wy ús. Elkenien rint troch elkoar. It fynt syn wei wol. Ek by tafel hat gjinien in fêst plak.” Een stevige ruk aan de scheepsbel is wel het teken dat de warme maaltijd klaar staat in de vorm van een lopend buffet. Afspraak is ook dat iedereen zijn of haar etensbord weer inlevert bij de mini-keuken, zodat de afwasploeg alles lenig en snel op orde heeft. Ondertussen snijdt de jonge Femke Spannenburg de komkommers voor de terugkomst van de zeilersploeg. ,,Nei ôfrin stiet de woarst en tsiis mei de komkommers en it drinken klear.” Verandering van naam Mina Woudstra-van der Vliet (71) is al een dertigtal jaren met groot plezier bij de skûtsjevloot betrokken. ,,Us skipper Willem haw ik as popke op ’e skurte hân. Dat seit genôch.” Ze trad toe na een tip van haar oudste neef en schipper Rienk Ulbeszoon Zwaga. ,,Hy is myn âldste neef en ik syn lytse nichtje. Meidat wy út in grutte famylje komme, mei echt in hiel soad neven en nichten, koe ik him eins net iens. Hy neamde my fuortendaliks ‘Mieneke’ en dat is altyd sa bleaun.” In  het zeilseizoen laat Mina zich fleurig aanspreken met Mieneke, maar daarna is het gewoon weer Mina. Haar neef haalde haar over vanwege haar kundigheid bij het aanmeren van boten. ,,Myn man siet op de binnenfeart en Rienk seach oan myn manear fan knoopjen by it oanlizzen gau dat ik dit faker dien hie.” Mina Woudstra-van der Vliet kent als dochter van Jeen van der Vliet en Willemke Brouwer veel familiaire relaties in het skûtsjecircuit. “It is dochs ien grutte famylje. Myn pake hie fyftjin bern en hy wie net de iennichste mei in grut neiteam.” Toetje soms taboe Uit de manier van eten bereiden concludeert ze dat in een familiesfeer alles heel natuurlijk verloopt. ,,De iene snijt it fleis en in oarenien makket de sla klear.” De grote verandering in haar tijdsbeeld is wel dat de bemanning zich ’s ochtends meer en meer richt op computerspelletjes dan ooit. ,,Se wolle winne. As wy it iten klear meitsje, dan hearre wy noch wolris in hurd wurdsje as de kompjoeter harren de baas is. Dat winne wolle, sit der ek by soksoarte spultsjes yn. Foar it iten jouwe se ús meastentiids wol in plûmke by it fuortgean. In ‘toetje’ of neigesetsje sit der by it waarm iten net altyd yn. Soms binne de mannen sa gleonhastich dat se it toetje oerslagge, mar se geane noait sûnder leafde fanút de keuken it wetter op.” Tekst en foto’s: Jelle Raap

Auteur

Redactie