Professor Wassenberghskoalle neemt afscheid van Juf Leni

LEKKUM

,,Ik wil het woord 'laatste' niet meer horen", zei Leni Mensinga ruim een week geleden. Maar toen ze afgelopen donderdag tijdens het Iepen loftspul op De Tún te Snakkerburen door de tuin liep voelde het naderende afscheidsgebeuren als heel natuurlijk.

Nog één keer feest op De Tún. Circusworkshops met de kinderen en daarna een picknick. Een picknick waarbij de kinderen afscheid namen van hun juffie. Vervolgens van 14.00 tot 15.30 uur een High Tea voor genodigden en belangstellenden. De collega's namen op vrijdag 21 juli afscheid door het samen lopen van het Blote voetenpad in Opende en vervolgens een lunch op de zo bekende plek aan de Dokkumer Ee, De Winze... Wie is juf Leni? Een kleuterleerkracht van het oude stempel. Een 'klosser' van de oude kleuteropleiding. Bijna dertig jaar is ze verbonden geweest aan de Professor Wassenberghskoalle. Via de WIO, werkgelegenheidsimpuls basisonderwijs stroomde ze in, maar dat betekende na zes weken weer verplicht vertrekken. Vervolgens mocht ze toch weer terugkomen. Zoals wij als schoolleiding destijds in de motivatie om haar terug te krijgen zeiden: ,,Goede wijn behoeft geen krans." Leni wist wat ze wilde en was in staat om tijdens alle veranderingen mee te groeien. Als we haar vragen of er veel is veranderd zal ze ja zeggen. De school groeide van 50 naar 170 kinderen. Toen juf Leni in Lekkum kwam waren de moeders minder aan het werk als tegenwoordig en dat maakte dat men volop de tijd had om op school te klussen. Het jonge leerkrachtenteam kluste ijverig mee. Het leraarschap is voor juf Leni altijd een passiebaan geweest, waarin hobby en werk door elkaar liepen. Zo werd er menig uurtje besteed aan computerwerk, samen met echtgenoot Wybren, het maken van toneelkleding voor het kerstspel, of ander toneel, reparaties, de sneup naar interessante speelmaterialen, het maken van studiereizen en het lezen van literatuur. Betrokkenheid bij alle groepen! Geen musical werd gemist. Zelfs in vakanties zorgde de leergierige houding ervoor dat de kinderen daarna werden uitgedaagd. Een lopend beest van kunstenaar Theo Jansen, een berenbel, een waterpomp, prisma's, een leuke windvanger, gekleurde plexischijven etc. etc. Altijd was er wel iets om mee te nemen. Maar nu is de berging opgeruimd. Veel collega's zullen er straks aan moeten wennen dat er niet meer een juf is die alles heeft. En die juf zal er aan moeten wennen dat ze straks op reis kan tijdens de schoolweken. Naar Canada, het land waar ze met haar partner Wybren trouwde, of naar Terschelling om voor het eerst een heel Oerol mee te maken. We wensen juf Leni natuurlijk veel reisplezier, maar houden er eerst rekening mee dat ze 6/7/8 september nog mee gaat op schoolreis naar Ameland, om zo 'voorzichtig' afscheid te nemen.

Auteur

Redactie