Schoolreunie CNS school Beetgumermolen

BEETGUMERMOLEN

Een reünie van twee klassen van de CNS school in Beetgumermolen vond zaterdag 4 maart plaats.

Na 43 jaar zagen de klasgenoten (thans 53 tot 55 jaar oud) elkaar weer terug. De initiatiefnemers waren een half jaar bezig met de voorbereiding. Alles ging via watsapp, omdat velen verspreid over het land wonen. Vrijwel iedereen werd gevonden. Zelfs de meeste onderwijzers uit die tijd waren aanwezig zoals meester van der Kooi (woont nu in Zeeland) meester Mollema (Breda) meester Hoogeveen en juf Siebesma (allebei nog in Friesland). Twee klasgenoten bleken te zijn verhuisd naar Canada. Helaas waren twee broers op veel te jonge leeftijd overleden. De reünie werd gehouden in 'Ons Huis' waar natuurlijk flink veel werd bijgekletst. Uiteraard werd ook de oude school bezocht en ging men op de foto met elkaar. Juf (Burggraaf-)Siebesma had zelfs haar trouwjurk meegenomen, want een van de twee groepen was destijds op haar trouwerij geweest. Een van de leerlingen wist zich vooral te herinneren dat ze per ongeluk met haar schoen op de trouwjurk stond waardoor er een zwarte veeg op de jurk zat..deze zat er gelukkig niet meer in! De organisatie was in handen van Jan Huizinga (Engelum), Pier Meindertsma (Zwolle), Renny Koopmans (Marrum), Marijke Zwalua (Berlikum), Sietske Bakker (Stiens)en Ina van der Leest (Gouda). GEDICHT De heer Foppe Mollema maakt voor de reünie van CNS Beetgumermolen een speciaal gedicht: Aarzelend zette ik mijn eerste schreden op het pad van onderwijs O, wat is dat lang geleden het begin van deze reis. Zo groen als het Groningse gras waarop en –tussen ik getogen was moest ik mijn weg maar zien te vinden tussen de Friezen en hun kind’ren Een voordeel was dat ik het Fries verstond mijn ouders waren Friezen en spraken met elkaar die taal. Dat hoorden wij als kinderen dus dagelijks menigmaal Zo legden zij spelenderwijs de woorden in mijn hoofd en mond. Daar stond ik dan tussen zo’n 25 individuutjes van het Friese platteland die nieuwsgierig en vol verwachting naar mij keken. En al gauw leerde ik ze kennen met hun grappen en hun streken: Sietske, Renny, Jakkele Gertrude, Aukje en Alice Gosse, Syds en Sietse Renske, Richtje en Ine Gerrit, Jaap en Douwe om maar ‘es wat te noemen. Die namen kwamen na 47 jaar zomaar binnenzoemen. En daarmee ook ermee verbonden feiten zoals: Richtje Turkstra, dochter van de bakker Jaap van Loon, was hij wel altijd wakker? Renske Bos met blosjes op de wangen en Jan Berend, die kon heel goed stangen Jakkele die had te veel gegeten en kotste heel zijn tafel onder, die geur zal ik nooit meer vergeten. En bij een andere gelegenheid riep hij: “master gooi mij es trye meter ien e loft”. Aukje was de langste van de meisjes en Douwe hield van duiven, puttertjes en and’re sijsjes. Maar kom….nu verder met ’t verhaal wat deden we toen zo allemaal: Psalmversjes leren en luisteren naar Bijbelverhalen. Zingen bij het harmonium van Bouma en ondertussen ik maar met mijn voeten malen. Rillen bij de zwemles in de open lucht. Door de ramen kijken naar de wolken en de vogels in hun vlucht. Lopen naar het gymlokaal en onderweg dan zwaaien naar de zieke vrouw in haar bed achter het raam. Zij zwaaide altijd terug, wie kent er nog haar naam? Soms gingen we de landen in om zo te leren hoe het toeging op de boerderij. Ja dat kon toen allemaal, we waren blij en vrij en wat de inspectie daarvan vond dat kon ons minder deren. Wie goed kon zingen of daar plezier in had, mocht meedoen met het kinderkoor. En als er moest worden opgetreden gingen we ervoor. Intussen zat ik ook privé niet stil: Vissen, volleyballen, kaatsen zingen bij een koor in Sneek. Orgelspelen om de week. ’s Winters op De Wielen schaatsen zangles nemen bij neef Foppe koordirektie bij Jan Veninga. Volkstuin doen met hark en schop en rijles bij Rijschool Laverman. Zo wilden de jaren wel voorbij. Intense jaren, mooie jaren. Jaren van lief en leed. Toen je niet altijd wist waarom je iets deed. Kortom: leerzame jaren, rijke jaren. Jaren van nemen en jaren van geven, waaraan je veel had voor je verdere leven De herinnering eraan zal ik altijd bewaren!

Auteur

Redactie