EK Column: 'Op de hak'

Leeuwarden

Cristiano Ronaldo

Niemand kan zo mooi een fractie van een seconde torenhoog in de lucht stil hangen als Cristiano Ronaldo. Om vervolgens met een perfecte timing dat zo gekoesterde hoofd tegen die bal te slaan. Rembrandt Voetbal als vorm van kunst en sinds het duel Portugal - Hongarije heeft Ronaldo daar nog een hogere kunstvorm aan toegevoegd. Achter het standbeen de bal met feilloze timing met de hak in de verste hoek deponeren, een Rembrandt in het strafschopgebied. Het vleugje buitenspel dat aan die treffer kleefde werd terecht voor lief genomen want je gaat een echte Rembrandt toch niet met een viltstift te lijf. Op de hak De ironie wil dat niemand zo vaak op de hak wordt genomen dan die zelfde Ronaldo. En de waarheid is dat het meestal ook nog terecht is. Een narcistische voetbalreus tussen de armzalige voetbaldwergen van Portugal. Een man die in vijf minuten een heel stadion tegen zich weet in te nemen. Een kind vermomd als dertiger in een omgeving die er voor zorgt dat de voetballer nooit de grond van de realiteit zal raken. Je kunt hem alleen in bedwang houden als je een spiegel op het veld plaatst, zo zei iemand. Hoe tragisch iemand in zijn eigen paradijs kan verdwalen werd pijnlijk duidelijk in die voor het voetbal al even pijnlijke wedstrijd tussen Portugal en Kroatië. Het speeltje van de vrije trap werd hem ontnomen en ruim honderd minuten doolde de voetballer anoniem over het veld. En dan bijna drie minuten voor het einde van de tweede verlenging zet hij zelf de aanval op die de Kroaten noodlottig zal worden. Pijnlijk moment Veteraan Ricardo Quaresma mocht zijn mooiste voetbalmoment vieren toen hij het gepareerde schot van Ronaldo binnen kopte. Tijd om even een stapje opzij te doen en de routinier alle glorie gunnen, zou je zeggen. Tijd om die bepaald niet sympathieke Nani hulde te brengen voor zijn splijtende pass. Maar nee hoor, Ronaldo stormde over het veld alsof hij het doelpunt had gemaakt en vierde zijn feestje. Een pijnlijk moment want hij was de enige gast op dat partijtje, de rest hing om de hals van die in geluk verdrinkende invaller. Alleen Carvalho dacht even aan de lieve vrede in het elftal en ging moederziel alleen naar de slingers van Ronaldo. Het juk en mededogen Een dartelende en bevrijde Gareth Bale toont in een matig elftal aan wat het is om bevrijd te zijn van het juk Ronaldo. Ook laat hij zijn Portugese vakbroeder bij Real Madrid zien hoe het is om met beide benen op de grond te leven. Misschien is het de tol van genialiteit, paradijselijke doelpunten met de hak kunnen ook in de toekomst niet voorkomen dat hij straks vaker op de hak zal worden genomen dan dat hij met de hak scoort. Toch verdient het kind Ronaldo mededogen en vergeving want wie zo mooi kan voetballen kan geen slecht mens zijn. Hooguit een kind die een steen in de vijver gooit en denkt dat die rimpelingen er over twee dagen nog zijn, terwijl ieder ander weet dat dit niet zo is. Een kind die de eeuwigheid op de hak neemt want over dertig jaar staat de hakbal van Ronaldo in de spiegelzaal van Rabah Madjer en Antonín Panenka. Is de eeuwigheid er toch nog ingetuind. Tekst: Rynk Bosma

Auteur

Redactie