Stileven | Op terrassen roddelen over drankzucht

Leeuwarden

Op een groot scherm in een vol café komen de voetbalhelden op. Bij het Wilhelmus springt iedereen om me heen overeind, legt plechtig een hand op het hart en zingt uit volle borst 'Den vaderland getrouwe'. Ik verbaas me. Mijn vader had geen land en bovendien: een land is te groot om van te houden. Een stad ook.

Een dorp dan? Mijn broer, dorpsmens, hoorde een prachtig lied. Dat moesten zijn vrienden horen op z'n verjaardag, en dan met beelden van het dorp. Een dorpsgenoot had een drone. Kosten? De filmer noemde een vriendenprijs. ,,Dat is te weinig", vond mijn broer en bood meer. ,,Dat is te veel", zei de filmer. Toen zijn beide mannen daar tussenin gaan zitten. Keihard onderhandelen, op z'n dorps. Een dorp, daar hou ik van. En van Franeker – ook een dorp. Daar durven mensen niet op een terras te zitten, vanwege geroddel over drankzucht. Tekst: Ate de Jong

Auteur

Redactie